سینما دیالوگ
(بی پولی - حمید نعمت ا...)
ایرج (بهرام رادان) به شکوه (لیلا حاتمی): همین جوری پولای من بدبختو نفله کردی ها... کلاس کنکور برم ماما بشم، پیش دکتر کرمانی برم لاغر می کنه، لاغر کنم سکه می ده به آدم، بریم دیزین با بچه ها، دلم می خواد سایت داشته باشم، قبض تلفن می اومد قد یه کباب سلطانی، بریم با بچه های وبلاگ نویس آران بیدگل، بریم اردهال سر خاک سهراب سپهری، مث بچه فنچ شونزده هفده ساله، زن گنده پا شدی رفتی قمصر کاشون جشن گلاب گیرون. اصلا می خوام بدونم الان تو این بدبختی و بی پولی، این آقای سهراب سپهری میاد ده شاهی بذاره کف دست ما؟!
(چه کسی امیر را کشت - مهدی کرم پور)
امیر (علی مصفا): همه آدما از وقتی دنیا میان، کلی آرزو دارن واسه خودشون که انجامش بدن... زمان می گذره تا این که می بینن ای بابا پیر شدن و به هیچ کدوم از آرزوهاشون نرسیدن... بعد همون آرزوها رو واسه بچه هاشون می کنن. شاید اونا کار نکرده پدر و مادرشونو انجام بدن... همون بچه بزرگ می شه می رسه به ۱۸ سالگی. به خودش می گه: خب من الان ۱۸ سالمه، باید یه اتفاق بزرگ رو رقم بزنم... چشم رو هم می ذاره، می بینه شده ۴۰ سالش و هیچ کاری هم انجام نداده... می دونی! بیشتر آدما زندگی می کنن که فقط بگذره... همین!
(متولد ماه مهر -احمدرضا درویش)
دانیال (محمدرضا فروتن): تو متولد چه سالی هستی؟
مهتاب (میترا حجار): مهر پنجاه و هفت.
دانیال: پس دو سال از من بزرگ تری. شناسنامه من اول جنگ سوخت... هفت سالم بود. تاریخ تولدمو از شروع جنگ نوشتن.
(کنعان - مانی حقیقی)
مینا (ترانه علیدوستی) به مرتضی (محمدرضا فروتن): بذار بهت بگم... من صبح که پا می شم، دلم می خواد کسی باهام حرف نزنه... می خوام از خونه که برم بیرون، کسی منتظرم نباشه که برگردم... دل کسی واسم تنگ نشه... کسی منو نخواد... می خوام تنها باشم... دو روز دیگه پا می شم، نگاه می کنم، می بینم پیر شدم، دستام خالی یه... هیچی ندارم از خودم... اگه ولم نکنی برم، دلم می پوسه اینجا مرتضی...!
مرتضی: تو بند نمی شی اون طرف. سرت می خوره به سنگ برمی گردی.
مینا: اینا رو نگو مرتضی. اون همه سال که آذر نبود من تک و تنها گلیم خودمو از آب کشیدم. تازه، اومدیم و نشد، لااقل حسرتش رو نمی خورم، می گم تلاشمو کردم.
مرتضی: بی کس می شی مینا! بی کسی کم دردی نیست. من دوست دارم... عاشقتم...
(نقاب - کاظم راست گفتار)
نیما (پارسا پیروزفر): تو اجتماع همه کارها رو ما مردا می کنیم. همه پول ها رو ما مردا می دیم. همه سگ دو زدن ها مال ماست. هر چی سکته قلبی ها و بدبختی ها و بیچارگی ها و چک برگشت خوردن ها و زندان رفتن ها مال ماست. اون وقت جنس لطیف راحت می گه: «در طول تاریخ به ما ظلم شده. ما خواهان حقوق برابر هستیم.» حقوق برابر می خوای برو فاضلاب پاک کن. برو سوپور شهرداری شو. نصف شب خیابونا رو جارو بکش. چه طور موقع کار کردن جنس لطیف هستین ولی صحبت حقوق که می شه حقوق برابر می خواین؟
(پری - داریوش مهرجویی)
چه سعادتی است وقتی که برف می بارد، دانستن این که تن پرنده ها گرم است.
(پستچی سه بار در نمی زند - حسن فتحی)
حبیب (محمدرضا فروتن): این سال ها اون قدر آش خوردم که وقتی به فالوده می رسم، فوت می کنم.
(مارمولک - کمال تبریزی)
رضا (پرویز پرستویی): خدا که فقط متعلق به آدمای خوب نیست. خدا، خدای آدمای خلافکار هم هست.
(بانو - داریوش مهرجویی)
مریم بانو (بیتا فرهی) به محمود (خسرو شکیبایی): تو تنها کسی بودی تو زندگیم که فکر می کردم خیلی به من نزدیکی... از این که تونستم بهت تکیه بدم، احساس غرور می کردم... ولی تو هم دوام نیاوردی.... مثل همه ...دیگه از این آدما خسته شدم... باید بتونم تنهایی مو دربست قبول کنم... باهاش اخت بشم... باهاش انس بگیرم...
(ماهی ها عاشق می شوند - علی رفیعی)
قوطی کنسرو لوبیا و ماهی تن، یعنی نه زن، نه بچه... یعنی یه زندگی تنها... یعنی وقتی سرتو می ذاری رو بالشت تنهایی... وقتی از جات بلند می شی تنهایی... با خودت حرف می زنی... من این چیزا رو چرا برا تو می گم؟ بدو بدو دیر شد...
(اتوبوس شب - کیومرث پوراحمد)
مهرداد صدیقیان: شونزده سالم بود، بچه بودم. اومدم جبهه... دو روز بعد، آره فقط دو روز بعد... بازم شونزده سالم بود اما دیگه بچه نبودم...
(گیلانه - رخشان بنی اعتماد)
گیلانه (فاطمه معتمدآریا) به ژاله صامتی: نیش زبون مادرت هنوز رو دلمه... انگشتری تو رو که پس فرستاد، گفت اگه خودت دختر داشتی راضی می شدی یه عمر چرخ فلجی برونه؟؟؟ گفتم: بی انصاف... مگه بچه من وقتی رفت جنگ، این جور بود؟؟؟؟ سبیلش هنوز سبز نشده بود، قد داشت مث شمشاد... هزارون دختر آرزوی عروس شدن اونو داشتن... یه لب بود و هزار تا خنده...
(جدایی نادر از سیمین - اصغر فرهادی)
حجت (شهاب حسینی): من زندگی مو باختم حاج آقا! منو از حبس می ترسونی؟ برو از خدا بترس!
(خیلی دور خیلی نزدیک - رضا میرکریمی)
روحانی: این خارجی ها هم عقل شون خوب کار می کنه
دکتر: حیف که جاشون تو جهنمه
روحانی: نه این جورام نیست. هر چیزی دو رو داره. یه روش اون چیزیه که ما می بینیم. اما اصل اون چیزیه که تو دل آدما می گذره.
مثلا همین کویر ظاهرش یه چیزه باطنش یه چیز دیگه. شما بهشتش رو ببین...
(باغ های کندلوس - ایرج کریمی)
آذر (خزر معصومی): زنا زود پیر می شن، می دونی چرا؟ چون عروسک بازی شونم جدیه، رو عمرشون حساب می شه. از دو سالگی مادرن. بعد مادر برادرشون میشن. بعد مادر شوهرشون میشن. باباشون که پا به سن می ذاره ازشون پرستاری یه مادرو می خواد. گاهی وقتا حتی مادر مادرشونم میشن. من شوهر نکردم. ولی مادر مادرم بودم، مادر پدرم بودم، مادر برادرم بودم، تازه به همه اینا بچه های به دنیا نیاورده رو هم اضافه کن، مادر اونا هم بودم.
(گوزن ها - مسعود کیمیایی)
وقتی می باختی باهات شریک می شدم... اما وقتی می بردی تنهات می ذاشتم...
(حاجی واشنگتن - علی حاتمی)
حسین قلی خان (عزت ا... انتظامی): آهو نمی شوی به این جست و خیز گوسفند.آیین چراغ خاموشی نیست. قربانی خوف مرگ ندارد، مقدر است. بیهوده پروار شدی، کم تر چریده بودی بیشتر می ماندی. چه پاکیزه است کفنت، این پوستین سفید حنا بسته، قربانی! عید قربان مبارک. دلم سخت گرفته، دریغ از یک گوش مطمئن، به تو اعتماد می کنم هم صحبت. چون مجلس، مجلس قربانیست و پایان سخن وقت ذبح تو.چه شبیه است چشم های تو به چشم های دخترم، مهرالنساء.ذبح تو سخت است برای من. اما چه کنم وقتی در این دیار اجنبی یک قصاب مسلمان آداب دان نیست.
