نقش شفیع با دیگر نقش هایم فاصله دارد
کاش «از یاد رفته» به شکل هفتگی پخش می شد!
از حرفه اش به خوبی سخن می گوید و در این زمینه با انگیزه است. بعد از سال ها بازی در آثار مختلف سینمایی و تلویزیونی هم اکنون در رشته کارگردانی تحصیل می کند و می گوید: بعد از بازیگری علاقه بسیاری به کارگردانی دارم و امیدوارم بتوانم در این حرفه موفق شوم. «حسین عابدینی» زمانی که نوجوانی بیش نبود به طور اتفاقی پا به دنیای بازیگری آن هم از نوع حرفه ای گذاشت و با «مجید مجیدی» کارگردان کاربلد و نام آشنای سینما در فیلم «پدر» همکاری کرد. حضور او در مجموعه «از یاد رفته» در نقش «شفیع اسکویی»، جوان شیک پوش و مؤدب آذری زبان که در رشته پزشکی تحصیل می کند ما را بر این داشت تا گفت و گویی با او انجام دهیم که به گرمی پاسخ گوی سؤالات مان شد.
«حسین عابدینی» بازیگر زنجانی مجموعه «از یاد رفته»، متولد 1359 است. او برای بازی خوب و روانش در فیلم «باران» مجید مجیدی توانست سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد را از نوزدهمین جشنواره فیلم فجر (1379) از آن خود کند و بعد از آن هم در فیلم هایی نظیر رسم عاشق کشی، مارمولک، چند می گیری گریه کنی، در شهر خبری نیست هست، باد در علفزار می پیچد و سه درجه تب بازی کرد. او در حالی که به تازگی بازی اش در فیلم «روییدن در باد» را به پایان برده بود پاسخ گوی سؤالات ما شد.
گویی ورودتان به دنیای بازیگری خیلی اتفاقی بود؟
بله همین طور است. سال 1383 «مجید مجیدی» در تهران از بیش از 3 هزار نفر تست گرفته بود که شخصیت مورد نظرش را پیدا نکرده بود و طراح چهره فیلم «باران» به «مجیدی» پیشنهاد داده بود از بچه هایی که در بازار کرج کار می کنند تست بگیرد. من در آن مقطع، خیلی شر و شیطان بودم.
عوامل این فیلم رو به روی مغازه ما تست می گرفتند و با شتاب وارد آن جا شدم و دوربین را ندیدم و فقط از بچه ها شنیده بودم که فیلم برداری می کنند و گفتم از من هم فیلم برداری کنید. آن ها که دیدند بچه زرنگی هستم از من قصد تست گرفتن را داشتند. من مقابل دوربین شروع به خالی بندی کردم و تمام مشخصات خود و محل سکونتم را دروغ گفتم! «مجیدی» با دیدن فیلم از من خوشش آمد و به دنبال آدرس من گشتند اما به دلیل دادن آدرس اشتباه پیدایم نکردند. طراح چهره فهمید که من در بازار کار می کنم و آن جا پیدایم کردند. ابتدا بازی در فیلم را نپذیرفتم اما با اصرار به تهران رفتم و بعد از قبول نقش به نطنز برای فیلم برداری رفتیم.
سینما و تلویزیون و کلیشه کردن بازیگران
شما بیشتر در نقش هایی بازی می کنید که صداقت و سادگی در وجودشان موج می زند؛ آیا «فریدون حسن پور» به دلیل این ویژگی شما را برای بازی در مجموعه «از یاد رفته» دعوت کرد؟
در بیشتر آثار نقش شخصیتی آذری زبان، صاف و ساده و بی ریا را بازی می کنم. متأسفانه اتفاقی که در سینما و تلویزیون ما افتاده این است که وقتی بازیگری در نقشی جا می افتد، از آن به بعد همان گونه نقش ها به او پیشنهاد می شود؛ یعنی بازیگری نقش مثبت و دیگری منفی را به خوبی ایفا می کند و در نقشش کلیشه می شود. آغاز فعالیت بازیگری ام با «مجید مجیدی» بود که در ادامه کارگردان های دیگر از این دست نقش ها به من پیشنهاد دادند. آقای «حسن پور» هم پیشنهاد بازی در نقش «شفیع» با همان ویژگی ها را به من داد. البته خودم به چنین نقش هایی علاقه مندم. تصور می کنم با پذیرفتن این گونه نقش ها تلنگری به مردم می زنم تا شاید فردی تغییر پیدا کند.
تجربه همکاری با یک کارگردان جهانی
بازی در فیلم «باران» تأثیر به سزایی در ادامه کارم داشت و خواست پروردگار بود که در این فیلم بازی کنم. وقتی در فیلم حس می گرفتم «مجیدی» می گفت همین را می خواهم. «مجید مجیدی» نقش بسیاری در این زمینه داشت و جایزه ای را که از جشنواره دریافت کردم مدیون او هستم. علاوه بر آن تلاش ناچیزم هم مؤثر بود و احساس کردم وقتی با یک کارگردان جهانی و شناخته شده کار می کنم باید به خوبی بازی کنم. نقشم در «باران» بسیار سخت و چند لایه ای بود. در ابتدا، «مجیدی» تردید داشت که این نقش را به من بسپارد اما به او گفتم که در فیلم «پدر» بازی کردم و قول می دهم که نقش را بهتر از این فیلم بازی کنم. عوامل پشت صحنه معتقد بودند که بازی در فیلم «باران» می تواند سکوی پرتابم باشد و تلاش کردم و با راهنمایی کارگردان به نتیجه مطلوبی رسیدم.
فیلم نامه خوب، اولویت اصلی پذیرش یک نقش
به مجموعه «از یاد رفته» برگردیم. فیلم نامه رکن اساسی یک اثر تلویزیونی محسوب می شود و اگر فیلم نامه قوی و از معیارهای لازم برخوردار نباشد بازیگر هر چه قدر هم در آن اثر خوب بازی کند موفق نیست؛ فیلم نامه «از یاد رفته» دارای چه ویژگی هایی بود؟
18 سال است که در این حرفه فعالیت می کنم و اولویت نخستم برای پذیرش یک نقش فیلم نامه خوب است. تاکنون در بیش از 25 فیلم بازی کرده ام و می توانستم تعداد آن ها را به 50 اثر هم برسانم اما برخی فیلم نامه خوب و بن مایه محکمی نداشت و نپذیرفتم. فیلم نامه و کارگردان خوب می تواند روی نقش اثر بگذارد. فیلم نامه «از یاد رفته» قوی بود و قصه خوبی داشت. در کارنامه هنری ام برای نخستین بار نقش جوانی متمول، شیک پوش و دانشجوی پزشکی را بازی کردم. البته همه نقش هایی که تا به حال بازی کردم را دوست دارم و به آن ها افتخار می کنم، اما نقشم در مجموعه «از یاد رفته» با بقیه نقش هایم فاصله دارد.
سعی کردم متفاوت باشم
«شفیع اسکویی» که همان طور در سخنان تان اشاره کردید نقشی متفاوت است. او به طور اتفاقی هم کلاسی مرتضی می شود و با یکدیگر زندگی و تحصیل می کنند. با وجود تفاوت هایش با دیگر نقش های تان، سادگی را می توان در او دید. برای درآوردن نقش چه ملاک هایی را مدنظر گرفتید؟
سعی کردم تفاوت هایی را در نقش داشته باشم تا متفاوت ظاهر شوم و کارگردان اصرار داشت در نقش زندگی کنم و بازی نکنم و من هم این معیار را در نظر گرفتم. «شفیع»، جوان آذری با اصالت، مؤدب و با شخصیتی است و با هم فکری کارگردان نقش را درآوردم.
فیلم نامه «از یاد رفته» محکم و شسته رفته است
«فریدون حسن پور» قصه و فیلم نامه این مجموعه را براساس رمانی با همین نام دراماتیزه کرده است و در قالب اثری نمایشی روایت می کند؛ او را در مقام نویسنده و کارگردان چگونه دیدید؟
«حسن پور» یکی از کارگردان های خوب کشور است و فیلم هایی که تاکنون ساخته، پر محتوا و فرهنگی است و پیامی با خود دارد. علاوه بر آن قلم خوبی دارد و فیلم نامه «از یاد رفته» هم محکم و شسته رفته است و شخصیت پردازی درستی شده بود. او اهل شمال است و به خوبی با آن منطقه و آداب و رسومش آشنایی دارد و این مجموعه هم اثری قابل قبول درآمده است. سر صحنه فیلم برداری هنوز رمان «فریدون حسن پور» چاپ نشده بود و بعد از فیلم برداری قرار شد وارد بازار شود.
بداهه گویی با اجازه 15 کارگردان
پس با توجه به سخنان تان می توان گفت شخصیت پردازی خوب «شفیع» در فیلم نامه توانست به بازی تان کمک کند؟
همین طور است. وقتی شخصیتی خوب پرداخته و نوشته شود بازیگر در ارائه نقشش موفق است و مخاطب با آن همذات پنداری می کند. من از آن دست بازیگران هستم که با اجازه کارگردان نکاتی را به نقش اضافه می کنم، بعضی کارگردان ها اجازه می دهند تا بازیگر نظرهایش را مطرح و در به کارگیری و ارائه بهتر نقش اضافه کند و «فریدون حسن پور» از آن دست کارگردان هایی است که معتقد بود فیلم نامه اش کامل است و اجازه بداهه گویی را نمی داد. او نسبت به فیلم نامه و متن حساسیت داشت. البته با 15 کارگردان دیگری که تاکنون کار کرده ام اجازه بداهه در راستای فیلم نامه را به من دادند. هر چند که چند پیشنهادم را کارگردان پذیرفت. به طور مثال پیشنهاد بیان چند جمله ترکی را دادم و در دیالوگ هایم گفتم تا ترک زبان ها خوش شان بیاید.
ای کاش هفتگی پخش می شد
مجموعه «از یاد رفته» تا این جای کار چقدر رضایت مخاطبان را به دست آورده است؟
به دلیل بازی در فیلم «روئیدن در باد» رهبر قنبری ارتباط کمتری با مردم داشتم اما در همان میزان برخوردی که با مردم کوچه و بازار دارم متوجه شدم با مجموعه ارتباط برقرار کرده اند، ولی ای کاش مجموعه به طور هفتگی پخش می شد چرا که زحمت زیادی برای ساخت آن کشیده شده است.
گزیده کار بوده ام
فکر می کنید کدام یک از شخصیت هایی که تاکنون بازی کرده اید در ذهن مخاطبان باورپذیر و ماندگار شده است؟
تاکنون در فیلم های متعددی بازی کرده و گزیده کار بوده ام. همه نقش هایم را دوست دارم اما بازی ام در فیلم «باران» در ذهن خیلی از بینندگان ماندگار شده است، مردم از مجموعه «بچه های مدرسه» با گذشت 17 سال از پخشش هنوز یاد می کنند و نقشم را در فیلم «پدر» هم دوست دارم. فیلم تلویزیونی «لیست انتظار» را در مشهد کار کردم که به آن هم علاقه دارم. مردم هم به بازی ام علاقه نشان می دهند.
