اختلال دو قطبی كه از مهمترین نشانه های آن بروز نوسانات خلقی غیر قابل كنترل است، می تواند روی تمام جنبه های زندگی ما تاثیر منفی بگذارد.
به گزارش فان شاد به نقل از ایسنا، در این اختلال فرد افت و خیزهای شدید خلقی را تجربه می كند به طوری كه گاهی دچار افسردگی شدید و گاهی دچار شیدایی و سرخوشی فوق العاده و غیرطبیعی می شود. به گفته روانپزشكان زنان و مردان به طور مساوی به این اختلال روانی مبتلا می شوند.
به گزارش شبكه خبری تورنتونیوز، در این مطلب اطلاعات مفیدی درباره این اختلال ارائه شده كه به تشخیص زودهنگام و مراجعه به موقع به پزشك متخصص كمك می كند.
مهمترین علائم اختلال دو قطبی همانطور كه گفته شد نوسانات خلقی شدید است. در یك سیكل چند روزه فرد مبتلا با علائمی چون فقدان تمایل به شركت در فعالیت ها، پرهیز از مردم و موقعیت ها، خستگی، دشواری در تمركز، تغییرات در خواب و اشتها، فقدان اعتماد به نفس و كاهش عزت نفس مواجه می شود و در سیكل چند روزه بعدی خلق بالایی دارد كه حتی دچار مانیا یا شیدایی می شود. در این حالت تحریك پذیری، فوق العاده زیاد است و خواب و اشتهای فرد كاهش پیدا می كند. فرد علائم مانیا را تجربه می كند هرچند شدت و تداوم علائم تا حدودی كمتر است.
اختلال دوقطبی یا مانیا افسردگی به صورت معمول در آخر دوره نوجوانی یا اوائل دوره بزرگسالی تظاهر پیدا می کند. این بیماری انواع مختلفی دارد که مهمترین انواع آن اختلال دوقطبی نوع یک و اختلال دو قطبی نوع دوم است. تفاوت این دو اختلال در وجود دوره مانیا است. در نوع یک این حالت، مدت مانیا بیشتر و شدیدتر اتفاق می افتد ولی در نوع دوم شكل خفیف تری از مانیا یا به عبارت دیگر نیمه شیدایی بروز می کند. شروع بیماری معمولا با دوره ای از افسردگی می باشد و پس از یک یا چند دوره از افسردگی، دوره شیدایی نمایان می شود.
شایعترین علائم این اختلال شامل بی قراری، افزایش انرژی و میزان فعالیت، خلق خیلی بالا واحساس نشاط شدید همراه با احساس خودبزرگ بینی، تحریک پذیری مفرط، صحبت کردن بی وقفه، مسابقه افکار، پریدن از موضوعی به موضوع دیگر با سرعت خیلی زیاد، عدم توانائی برای تمرکز، حواس پرتی، کاهش نیاز به خواب، اعتقادات غیرواقعی در مورد توانمندی ها و قدرت فرد، قضاوت ضعیف، ولخرجی، رفتار متفاوت از حالت معمول که مدتی طولانی ادامه داشته است، افزایش تمایلات جنسی، سوء مصرف داروها و مواد مخدر، الکل و داروهای محرک و رفتارهای مداخله جویانه و پرخاشگرانه هستند.
برای معالجه این بیماری دارو درمانی و روان درمانی توام با هم بكار گرفته می شود و خانواده بیمار نیز باید برای كمك به روان درمانی، آموزش های مناسب را دریافت كنند.
