تعداد کمی شغل وجود دارد که هم تقاضا برایشان زیاد است و هم پول سازند اما در عوض تخصص زیادی می خواهند.
مثلا نصب تابلوهای نمایش مسیر ورود به بزرگراه ها در نقاط مختلف شهر. هدف این تابلوها تسهیل عبور و مرور وسایل نقلیه به سمت مرکز شهر و همین طور بزرگراه هاست؛ که البته این مورد دوم را خودمان هم به سرعت متوجه می شویم؛ آن هم وقتی بعد از چند ساعت دنبال کردنشان، خسته و کوفه سر از خطرناک ترین بن بست حومه صنعتی شهر درآورده ایم.
نصب دقیق این تابلوها در جای مناسب، اصلا کار آسانی نیست. احتمالا یک آدم ساده لوح پیش خودش فکر خواهد کرد که جای درست نصب این تابلوها، نقطه ای است که راننده بین چند خیابان مختلف انتخاب پیچیده ای دشته باشد و همین طور جاهایی که راننده در صورت راهنمایی نشدن به احتمال زیاد گم شود.
اما واقعیت درست برعکس این است: اگر در جایی مسیر درست کاملا بدیهی باشد، طوری که راننده خود به خود همان را انتخاب کند، تابلو باید دقیقا همان جا نصب شود تا راننده را گمراه کند و او را سمت دیگری بفرستد. برای این که کار به نحو احسن انجام شود، نصاب باید در زمینه طراحی شهری، روانشناسی و نظریه بازی ها هم اطلاعاتی داشته باشد.
یکی دیگر از این مشاغل پسندیده، نوشتن دستورالعمل برای لوازم خانگی و وسایل الکترونیکی است که یا روی جعبه چاپ می شود یا داخل جعبه قرار می گیرد. در وهله اول، این دستورالعمل ها باید از نصب وسیله کذایی جلوگیری کنند. دفترچه های قطور راهنما، چندان مناسب این کار نیستند چون هرچند هدف مذکور را برآورده می کنند اما خرج زیادی روی دست تولیدکننده می گذارند.
حالت ایده آل، تکه کاغذهای تاشده ای است که همراه داروها می دهند؛ فرآورده هایی که علاوه بر بسته بندی، وقت زیادی هم صرف انتخاب اسم هایشان می شود. چراکه اسم داروها در عین داشتن ظاهری کاملا علمی، باید ماهیت دارو را هم کاملا برملا کند طوری که خریدار از خرید دارو تا حد امکان خجالت بکشد (پروستاتن، منوپازین، کربکس). در عوض، دستورالعمل هایی که داخل جعبه دارو گذاشته می شوند، باید ایجاز را به حد اعلی برسانند تا هشدارهایی که مرگ و زندگی بیمار به آن ها وابسته است، تا جای ممکن غیرقابل فهم شود: «بدن منع مصرف؛ جز در صورت بروز واکنش مرگبار و پیش بینی نشده به دارو.»
به همین ترتیب، دستورالعمل های لوازم خانگی هم باید با آب و تاب به توضیح واضحات بپردازند تا خریدار مدام وسوسه شود از خواندن شان صرف نظر کند و با این کارفه مان یک جمله اطلاعات واقعا حیاتی را هم که لا به لای این بدیهیات پنهان شده از دست بدهد:
«برای نصب دستگاه PZ40 لازم است که جعبه را باز کنید و دستگاه را از آن بیرون بیاورید. PZ40 فقط درصورتی می تواند از بسته بندی اش خارج شود که بسته بندی باز شده باشد. طریقه باز کردن بسته بندی به این صورت است که دو لبه سطح رویی جعبه را در جهت مخالف هم بالا می کشید (شکل زیر را ببینید). دقت کنید که هنگام انجام فرایند بازکردن، جعبه به صورت عمودی روی زمین قرار گرفته باشد و درش رو به بالا باشد. در غیر این صورت، ممکن است PZ40 موقع بازکردن جعبه بیرون بیفتد و آسیب ببیند. در جعبه به وضوح با عبارت «از این جا باز شود» مشخص شده است. درصورتی که در جعبه با اولین تلاش باز نشد، مصرف کننده می بایست دوباره امتحانه کند. بعد از اینکه بسته بندی باز شد، توصیه می شود که قبل از برداشتن در آلومینیومی داخلی، تکه کاغذ قرمزرنگ جدا شود. در غیر این صورت جعبه منفجر خواهد شد. هشدار: بعد از بیرون آوردن دستگاه از جعبه، می توانید جعبه را دور بیندازید.»
یکی دیگر از شغل هایی که نباید به سادگی از کنارشان گذشت، طراحی پرسشنامه هایی است که معمولا تابستان ها در مجله های زرد هفتگی چاپ می شوند. «بین یک بطری سولفات دومنیزی و یک بطری آب شاه توت صددرصد خالص کدام را انتخاب می کنید؟ ترجیح می دهید تعطیلاتتان را در هاوایی بگذرانید یا در صحرای بزرگ مصر؟ دوست دارید یک کیلو مورچه قرمز وحشی رویتان بریزند یا بروید زیر دوش آب گرم؟ اگر جوابتان به همه سوالات بالا گزینه اول است، شما خلاق، اصیل و باهوش و البته کمی سرد هستید. اگر تمام جواب هایتان گزینه دو است، خیلی پدرسوخته اید.»
در ضمیمه «بهداشت و سلامت» یکی از روزنامه های مهم به پرسشنامه ای درمورد حمام آفتاب برخوردم که برای هرکدام از سوال هایشف می توانستید از بین سه گزینه هالف، ب و ج یکی از را انتخاب کنید. گزینه های الف واقعا جالب بودند: «اگر پوستتان را در معرض آفتاب قرار دهید، چقدر قرمز می شود؟ الف: شدیدا. چند وقت یک بار آفتاب سوخته می شوید؟ الف: هر موقع که زیر نور خورشید قرار می گیرم. چهل و هشت ساعت بعد از بیماری التهاب پوست، اگر بخواهید پوستتان را توصیف کنید چه می گویید؟ الف: هنوز قرمز است. پاسخ نامه: اگر جوابتان به اکثر سوالات گزینه الف است، پوستتان خیلی حساس است و در معرض آفتاب سوختگی دردناک قرار دارید.»
دارم به پرسشنامه ای فکر می کنم که از مخاطب بپرسد: «آیا معمولا از پنجره پرت می شوید بیرون؟ اگر بله، آیا بعد از هر بار پرت شدن، معلولیت دائمی پیدا می کنید؟ اگر جوابتان به همه سوالات گزینه الف است، یا کاملا خل وضع هستید یا گوش داخلی و مخچه تان وضعیت نامناسبی دارد. اگر کسی زیر پنجره داد و هوار راه انداخت و اصرار کرد که به او ملحق شوید، به هیچ وجه سرتان را از پنجره بیرون نبرید».
